Tytuł: Sobibór

Autor: Parczewski Sebastian
Tagi: śmierć
Epoka:

Ludzkie twarze wyryte na węglu
ludzka godność podeptana jak śmieć
ich zwłoki ułożone w cienistym kręgu
oni nie mogli marzyć, nie mogli chcieć

Skazani na mękę za to, że byli
wymordowani za byt - uzdrowieni
oni nie wierząc ufali i marzyli
na krzyżach swych do życia powróceni

Za co ta zagłada, za co ten ból?
Dotarłszy na życia kraniec - Sobibór
brzemię swe zniweczone nałożył wróg
do pieca znieważenia nowych skór

Ukojeniem był przybytek Boga
Pan Niebieski ofiary zażądał
aby pokazać światu gdzie beztrwoga
kto by Mu strach śmiercią namalował

A oni szli umarłszy za życia
patrząc w istotę ziemskiego bytu
czy do lochu, przez karabin czy do pieca
bez żalu, złości, bez zachwytu

Losowe utwory:

Dzień sądu zbliża się wielkimi krokami , Być może to ostatn... Więcej

umrę
jeśli odejdziesz
i słońce zgaśnie
ześlizgując ... Więcej

Miała iść na studia, nie dojechała-
Miała wyrwać się ze w... Więcej

Poetą jest ten kto widzi
I o tym mówi.
Poetą jest ten ... Więcej

Twych ust przeciągła słodycz, smak nie do nazwania, Twych o... Więcej