Tytuł: Woroszylski Wiktor

Autor: Poezja polska
Tagi:
Epoka:

Woroszylski Wiktor (1927-1996), poeta i prozaik. Studiował filologię polską na UŁ (1945-1947), następnie w Warszawie. 1952-1956 odbył studia w Instytucie Literatury im. M. Gorkiego w Moskwie. 1945-1947 redaktor dziennika Głos Ludu, 1947-1949 dwutygodnika Po prostu, 1950-1952 i 1956-1958 tygodnika Nowa Kultura (1957-1958 redaktor naczelny). Od 1972 współpracownik miesięcznika Więź. W latach 70. i 80. reprezentował opozycję antykomunistyczną, po ogłoszeniu stanu wojennego 1981 internowany. W pierwszym okresie twórczości autor wierszy agitacyjnych, związanych z socrealizmem, m.in. Pierwsza linia pokoju (1951). Później liryka refleksyjna poruszająca problemy moralne związane z doświadczeniami historycznymi, np. poemat narracyjno-opisowy Twój powszedni morderca (1962). Zbiory wierszy, m.in.: Wanderjahre 1953-1959 (1960), Niezgoda na ukłon (1964), Zagłada gatunków (1970), Jesteś i inne wiersze (1978, poza cenzurą), Lustro. Dziennik internowania (1983, poza cenzurą), Podróż (1986), W poszukiwaniu utraconego ciepła i inne wiersze (1988). Opowiadania, np.: Okrutna gwiazda (1958), Dialog o gryzieniu (1963), Literatura (Paryż 1977), Historie (1987). Opowieści biograficzne o pisarzach rosyjskich, m.in. Sny pod śniegiem, Opowieść o życiu Sałtykowa-Szczedrina (1963). Publicystyka i wspomnienia: Dziennik węgierski (fragmenty w Nowej Kulturze 1956, wydanie pełne Londyn 1979), Powrót do kraju... (Londyn 1979), Na kurczącym się skrawku... (Paryż 1983).

Losowe utwory:

Gdzieś znów jest cień skrzydeł ogromnego ptaka
Widziałam ... Więcej

Wszędzie ciemność, smutek, groza...
Ludzie zapomnieli jak... Więcej

bądź przy mnie blisko bo tylko wtedy nie jest mi zimno ... Więcej

Nie to, co mi się śniło, alem co krwią przepłakał, to widz... Więcej

cokolwiek powiedziałem
zrobiłem
serce twe zraniłem
... Więcej