Tytuł: Opętanie

Autor: Baudelaire Charles Pierre
Tagi: kwiaty, zła, opętanie
Epoka: młoda polska

Puszcze leśne, jak katedr straszne wasze łona, Wyjecie jak organy, a w serc waszych toni, W tych przybytkach żałoby, gdzie łkanie nie kona, Echo waszych ponurych De Profundis dzwoni. Nienawistneś mi, morze! Twych fal łoskot dziki Odnajduję w mej duszy. Ten pełen goryczy Śmiech zwyciężonych, łkania, bluźnierstwa i krzyki Słyszę, gdy morze śmiechem swym bezbrzeżnym ryczy. Jak bym cię kochał, Nocy! Bez twych gwiazd miliona, Bo ich światło to mowa stokroć powtórzona! A próżni, mroku szuka moja dusza smutna! Lecz, niestety, ciemności nawet są jak płótna, Gdzie tysiączne postacie odtwarza me oko Osób znikłych, lecz tkwiących w pamięci głęboko.

Losowe utwory:

Czujesz na ustach krew ale to dla ciebie nic nie znaczy S... Więcej

„Urodziny świtu nad wodą” Nad rzeczką nad wod... Więcej

Idąc po ulicy widzę ludzi
Niewolnicy to ludzie ci
Niew... Więcej

Pojednania czas nadszedł.
Zapomnijmy o złych czynach.... Więcej

Późna jesień: Mój sąsiad - Myślę o tym, jak żyje. Więcej