Tytuł: Człowiek - jak to dumnie brzmi

Autor: Lutosławski Jakub
Tagi: wojna, niedoskonałość, człowiek
Epoka:

Świecisz się dalej szalony diamencie,
Blaskiem swym chwytasz spojrzeń miliony,
Mało znaczący na życia zakręcie ,
Odejdź i napój spragnionych!

Oszczędź łodyżkę niewinnej rośliny ,
Ledwo patrzącej ku górze .
Zechciej swym sercem być cieniem człowieka ,
Dla jednej cegiełki w murze.

Szkoda że cię tu nie ma ,
A seria niebo przeszyła.
Spadając z tarczy zwycięstwa,
Uciekać nie znaczy przegrywać!

Zapada cisza na wzgórzu u wrzyska ,
Zza pleców płynący śpiew.
Kula przeszyła dzban z wodą ,
Ach to nie woda - to krew...

Pułk samozwańców na śmierć idący,
Z kosą i w ręku bagnetem.
I obcy czołg za nimi biegnący ,
I już nie będzie jak przedtem.

Lecące krzyże po jasnym niebie,
Tak goni wiek za wiekiem .
Płomienie zgasły , lecz ból pozostał,
Sam nie wiem, czy jestem człowiekiem?

Losowe utwory:

Idąc ulicą, rozglądam się na boki,
Z jednej strony ludzie... Więcej

30.01.2003 Zatańczyłam z wiatrem blues'a, w tańcu uniósł... Więcej

Wolno padam Ziemia pochłania me kolana Wyci?gam ręce by gł... Więcej

Ty jesteś tam, nie wiem gdzie, nie wiem co robisz i kim ... Więcej

długo obrażano dwie kobiety we mnie: od serca i od księżyca... Więcej