Tytuł: Ogród w moim umyśle

Autor: Kowalik Jakub
Tagi:
Epoka:

Dzwony już ucichły, wiatr kołysze gałęzie
słońce horyzontu jeszcze, kurczowo się trzyma.
Ciszę, rzadko tylko śpiew ptaka przerywa.
Szum rzeki przez umysł przepływającej
kaskadami myśli obija się o możliwości ,
skały ludzkiego poznania.
Korzenie pamięci dzieciństwa sięgające
wbite w szczęśliwe chwile przeszłości,
utrzymują wszystkie szale w równowadze.
Na glebie obfitującej w cierpienie
są miejsca suche od samotności,
gdzie podmuchy ognistego wiatru
zsyłają prochy niespełnionych pragnień.
W centrum przestrzeni wirującej myśli
rośnie jednak drzewo
choć samotne
oprze się każdemu podmuchowi
przeciwności losu i ludzkiej zawiści,
ponieważ wyrosło z ziemi
przesyconej miłością bliskich,
a korona sięga nieba.

Losowe utwory:

Pierwsze spojrzenie - złączyło na zawsze
Drugie- obnażyło... Więcej

Jeśli zastanowisz się nad tym, co oznacza słowo ŻYCIE, t... Więcej

Kiedy usłyszę,na
Wszystkie,
Me pytania odpowiednie
... Więcej

Nocą umówioną, nocą ociemniałą Przyszło do mnie ciszkiem to... Więcej

To przez ciebie ten wiersz - chyba już wiesz? Paliłem z ... Więcej