Tytuł: I smutek, i nuda...

Autor: Lermontow Michaił Jurjewicz
Tagi:
Epoka:

I smutek, i nuda. Nikt dłoni nie poda z pomocą, Gdy troska człowieka przygniata. Pragnienia? Lecz pragnąć wieczyście, daremnie... i po co? A lata mijają, najlepsze me lata. Pokochać? Lecz kogo? Na chwilę pokochać nie warto - A kochać na wieki któż zdoła? Gdy spojrzysz w głąb serca, tam przeszłość swą widzisz zatartą: I radość, i męki dziś błahe są zgoła. Namiętność? Lecz wcześniej czy później jej słodka trucizna - Rozsądek mi szepcze - też zginie. I życie, gdy przyjrzeć się bacznie, z goryczą to wyznam, Jest żartem niemądrym jedynie.

-- Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl

Losowe utwory:

Znad papierosa
świat bywa piękniejszy,
zwłaszcza gdy n... Więcej

Bóg
Bóg jest jak kwiat:
Piękny, a zarazem skryty.
B... Więcej

Pamiętam jej jasne włoski
Granice buzi znaczące
I oczk... Więcej

dziś jak co dzień słucham piątej symfonii nienawidzę jej a... Więcej

Już zimny dzień jesienny zaczyna omdlewać I w myślach szuka... Więcej