Tytuł: Białogłowe rymy

Autor: Kuropatnicka Joanna
Tagi: Bóg, sens
Epoka:

W ciemności się zapadam
a ciemność się rozpada
na powierzchnię światła daję nura
lecz jasność jak to jasność
staje się ponura
uciekam więc w szarości
czcionek farb miłosnej codzienności
lecz gdzie indziej lepiej mi być może
niż przy Tobie Miłościwy Boże ?

Losowe utwory:

Lato
Lato gdy przyjdzie pora
Zakwitnie w pomidorachWięcej

I ja przy nim - niczym cień nieodłączna...
I ja z nim - w... Więcej

Przyglądam się lecącym
Strugom deszczu.
Co rusz, jakaś... Więcej

brudnymi butami
zdeptałam
własną duszę
ślepymi dło... Więcej

Niepokój który jest we mnie
Narasta, smutek zaczyna się s... Więcej