Tytuł: wyścig
Autor: woźniak patrycja
Tagi: ścierzka życia
Epoka:
Zgubiłam się w tym świecie
wszyscy stoją już na mecie,
lecz nie ja
moja dusza nadal gra
i do mety dojść nie może,
jak by wpadła w wielkie morze.
Nikt wydostać nie pomoże
sama dźwigam swoje zboże,
bo to wyścig sam na sam,
więc wstaje i dalej gram,
lecz kontuzje się zdarzają
moje szanse przeciągają
i na koniec spadam sam...
Choć przede mną droga daleka
na końcu nagroda mnie czeka
i tym tylko żyje,
że ktoś mi pomnik wyryje
i podpisze, że był ktoś taki
co walczył jak tygrysiaki...
Lecz zanim to nastąpi
zimny deszcz mnie zmoczył, siąpi
i marzenia me ostudził
w środku nocy mnie obudził,
bo inni się nie ociągają
i nawet w nocy biegają.
Choć jestem głodna i chce mi się spać
muszę być dzielna i się nie poddać,
bo na półmetku ludzie czekają
ci co nas lubią, nawet kochają
dadzą oparcie czasem i żarcie...
Na ostatnim metrze
gdy biegne w ostatnim swetrze
i jest mi zimno i powoli umieram
to biegne szybciej i do czołówki docieram
nie jest już ważne czy będę pierwsza
ważne, że doszłam do końca wiersza
i życie po swojemu przeżyłam
choć czasem coś spieprzyłam
to się podniosłam i dalej szło...
Losowe utwory:
Życie nie jest chwilą, w której to czytasz
Więc czemu życ... Więcej
Dotykaj mnie słowem,
tak delikatnym jak Twoje dłonie.
... Więcej
Tylko święci są blisko Boga
wiosną rodzi się miłość
Znów zapomniałam
zapomnieć
Zostawiłam
zapalone świe... Więcej
Wiersz deszczowy bo gdzieś pada
Jak głośno wokół
Żab ... Więcej
